Brazilië in kleur

Brazilië kent geen officiële rassenscheiding en de Braziliaan is er trots op dat in zijn land iedereen gelijk is ongeacht de kleur van diens huid. Maar dat neemt niet weg dat er een duidelijke correlatie is tussen huidskleur en welvaart. Hoe hoger de functie, des te blanker degene die de functie vervult. Hoe zwarter men is, des te groter de kans te behoren tot de naamloze armen.

Naar huidskleur verdeeld is de situatie als volgt. Ongeveer 62% van de bevolking neemt van zichzelf aan blank te zijn en 27% wordt gerekend tot de bruinen (dan is men een mulato). Puur zwart – rechtstreekse nakomelingen van de slaven – is 11% en 1% is geel. De oorspronkelijke bewoners zijn bij deze indeling niet meegeteld. Hun percentage begint met een 0.

Geschat wordt dat er nog 200.000 Indianen in Brazilië leven. Juiste cijfers zijn moeilijk te geven. Veel Indianen zijn zo geïntegreerd in de stadse samenleving, dat zij niet meer als Indiaan willen worden meegeteld. Toch bestaat de indruk dat in de duidelijk afgebakende reservaten het aantal inwoners, dus het aantal Indianen groeit. Van de andere kant streven de mensen in de reservaten er naar steeds meer elementen uit de welvarende samenleving over te nemen (radio, televisie, koelkast, onderwijs,gezondheidszorg) en werken veel mensen uit de reservaten in de steden op kantoren en fabrieken.

Het zal duidelijk zijn dat dat het behoud van en de vitaliteit van de eigen cultuur niet ten goede komt. Ruw gezegd blijven de Indianen hun reservaten met hand en tand verdedigen omdat je nergens zo goedkoop en vrij woont. Maar de eigen cultuur en leefwijze worden ingeruild voor de triomfen van de consumptiemaatschappij.

Reactie toevoegen