Araucanía en Los Lagos: het Chileense merengebied

Een van de lieflijkste en mooiste stukken van Chili wordt gevormd door de Regiónes IX: Araucanía en X: Los Lagos (het ‘merenge-bied’). Araucanía is de streek rond Temuco ten zuiden van de rivier de Bio-Bio, genoemd naar de hier groeiende araucariabomen, en Los Lagos het gebied van Valdivia tot Puerto Montt, genoemd naar de ontelbare meren in de Andes. Samen vormen ze een 500 km lange zone, en het begin van Chili’s lange gematigde zuiden. Ten zuiden van de rivier de Bio-Bio vindt namelijk over een korte afstand een complete gedaantewisseling plaats in het landschap: van het droge mediterrane midden naar het frisse, overdadig groene, gematigde zuiden met wilde rivieren, watervallen, prachtige meren en dichte bossen. Een groot deel van het merengebied is in cultuur gebracht en doet op het eerste gezicht denken aan Midden-Europa: buiten de steden overheersen landelijke gebieden met kleine dorpen verspreid in een open parklandschap van akkers en weilanden, omzoomd met houten hekken, bosschages en hoge bomen. Er grazen zwart-witte Hollandse koeien en de grassen en onkruiden zijn dezelfde als bij ons. De aangeplante naaldbossen versterken dit Europese beeld. Bij nader inzien blijken Araucanía en Los Lagos echter heel anders: actieve vulkanen rijzen op in de Andes en schitterende vogels bevolken de dichte bossen van zuidelijke beuken. En hoog in de Andes van Araucanía geven mysterieuze araucaria’s, die als oerbomen uittorenen boven de gele pampagrassen, het landschap een unieke sfeer. En in het gebied ten zuiden van de Bio-Bio (rond de stad Temuco) woont nog een omvangrijke indiaanse bevolking, de ‘Mapuche-indianen’. Zij boden hier eeuwen lang verzet tegen de Spaanse en later Chileense kolonisten. Het noordelijke deel van de Araucanía kreeg dan ook de naam ‘Frontera’ (de grens), omdat het lange tijd de grens vormde tussen Chili en het door de Mapuche bewoonde gebied.

Een groot stuk van Los Lagos (tussen Osorno en Puerto Montt) is in de 19e eeuw door honderden Europese kolonisten ontgonnen en in cultuur gebracht. De invloed van die Europese kolonisten is in enkele steden en dorpen merkbaar aan z’n bevolking (blonde Chilenen met blauwe ogen) en architectuur. Los Lagos met z’n Europese invloed, meren, dichte bossen en bergen wordt soms ‘Chileens Zwitserland’ genoemd. Het zuidelijkste stuk van Los Lagos is voor een groot deel nog begroeid met dicht regenwoud, waarin op sommige plekken duizenden jaren oude alerces groeien.