Bestuur en Staatsinrichting

De menora en de knesset in de avonduren. De zevenarmige kandelaar van brons is ontworpen door Benno Elkan
De menora en de knesset in de avonduren. De zevenarmige kandelaar van brons is ontworpen door Benno Elkan, ©Israëlisch Bureau voor Toerisme (GoIsrael)

Parlementaire democratie

Israël is een parlementaire democratie. De volksvertegenwoordiging ofwel de Knesset bestaat uit 120 leden en wordt iedere vier jaar gekozen. Zij vertegenwoordigt in Israël de wetgevende macht. De ministerraad staat onder leiding van de eerste minister (de uitvoerende macht) die lid moet zijn van het parlement. De samenstelling van de regering vormt een afspiegeling van de machtsverhoudingen

in het parlement. Net als in Nederland is er niet een partij groot genoeg om zelfstandig een regering
te vormen. Regeringen worden daarom altijd gevormd door twee of meer partijen. Met name de
kleine religieuze partijen hebben daarom veel macht. De grootste partijen in Israël zijn de centrumpartij Kadima onder leiding van Tzipi Livni, de rechtse Likoed-partij onder leiding van Benjamin Netanyahu, de socialistische Arbeiderspartij onder leiding van Ehud Barak en Yisrael Beitenu, een extreem rechtse politieke partij onder leiding van Avigdor Lieberman. De president, het staatshoofd, wordt door het parlement gekozen voor een periode van vijf jaar, die maximaal één keer verlengd kan worden. Sinds 2007 is Shimon Peres president van Israël. De president heeft niet veel macht en houdt zich voornamelijk bezig met ceremoniële aangelegenheden; zijn positie is vergelijkbaar met die van de Nederlandse koningin en Belgische koning. Het Israëlisch staatsbestel kent ook een ‘ombudsman’, bij wie de burgers met hun klachten over de overheid terecht kunnen. Gemeente- en lokale raden worden om de vier jaar door directe verkiezingen gekozen; ook de burgemeesters worden rechtstreeks door de bevolking gekozen.

De rechterlijke macht

Israël kent een onafhankelijke rechterlijke macht. De rechters worden voor het leven benoemd door de president, die ten aanzien van de benoemingen advies krijgt van een adviescommissie. De verschillende rechtbanken in het land zijn ondergeschikt aan het ‘Hooggerechtshof’, dat de hoogste beroepsinstantie is. In Israël is de gedaagde niet verplicht om een advocaat te nemen, maar heeft hij het recht om zelf zijn verdediging te voeren. Kwesties die betrekking hebben op de burgerlijke staat (geboorte, huwelijk, echtscheiding, voogdij, adoptie, enzovoort) worden door religieuze rechtbanken behandeld. Dat wil zeggen dat joden, christenen en moslims elk hun eigen rechtbanken en rechtspraak kennen voor dit soort aangelegenheden. In Israël bestaat dus geen burgerlijk huwelijk. Men kan er uitsluitend kerkelijk trouwen en scheiden.

De Israelische vlag en de Davidster

Het officiële blauwgekleurde embleem van de staat Israël wordt gedomineerd door een afbeelding van de menora, de zevenarmige kandelaar. De twee olijftakken die de menora flankeren staan symbool voor het verlangen van de bevolking naar vrede. De vlag van de staat Israël is gebaseerd op het ontwerp van het joodse gebedskleed (tallit). Het bestaat uit een wit veld met twee blauwe banen. Tussen deze banen prijkt de davidster, de Magen David ofwel het schild van David. De eerste afbeeldingen van davidsterren dateren uit het bronzen tijdperk; vele volkeren gebruikten de ster in deze periode als ornament of magisch symbool. Tijdens de hoogtijdagen van de tweede tempel werd de ster veelvuldig ter decoratie aangebracht op zuilen en muren door zowel joden als niet-joden. Beroemd is de afbeelding die in de synagoge van Capernaum is gevonden. In de middeleeuwen werd het gebruik van de davidster wat algemener. De ster kreeg de naam davidster, omdat men aannam dat deze ster op het wapenschild van koning David prijkte. In de loop van de 19e eeuw had het jodendom behoefte aan een herkenbaar symbool. Dit symbool werd de davidster.

Het volkslied

In 1882 werd de kibboets Rishon Letzion gesticht, wat letterlijk ‘de eerste in Zion’ betekent. Tijdens de oprichting las de dichter Naphtali Herz Imber een indrukwekkend gedicht voor. Enige tijd later maakte een andere inwoner van Rishon Letzion, Samuel Cohen, muziek bij de tekst. Dit lied kreeg de naam ‘Hatikvah’ (de hoop) en werd het volkslied van Israël:

Zo lang als diep in ons hart,

De joodse ziel vurig klopt,

En naar het oosten,

De ogen naar Zion kijken,

Zo lang is onze hoop nog niet verloren,

Een hoop die tweeduizend jaar oud is,

Om als een vrij volk in ons land te leven,

Het land van Zion en Jeruzalem.

Andere onderwerpen

  • Bevolking

    Joodse vrouwen afkomstig uit Jemen
    Israël is een immigratieland. Joden uit tachtig verschillende landen stroomden in de loop der eeuwen naar het ‘Beloofde Land’. Zij hebben echter één ding gemeen...
  • Eten en Drinken

    Eten en drinken in Israel
    Eten in IsraelEr zijn maar weinig landen waar men zo goed en afwisselend kan eten als in Israël. Immigranten uit alle hoeken van de wereld hebben hun eigen...
  • Klimaat en Beste Reistijd

    Klimaat en beste reistijd Israel
    Het klimaat in Israël is gevarieerd en wordt bepaald door de ligging en de hoogte van de streek. Het noordoosten heeft een ander klimaat dan het zuiden, de...
  • Onderwijs

    De joodse samenleving hecht aan het belang van goed onderwijs
    ‘De echte wereld rust op de adem van een schoolkind.’Uit: de Babylonische talmoedDeze woorden geven uitdrukking aan het belang dat de traditionele joodse...
  • Planten- en Dierenwereld

    Er leven nog enkele luipaarden in de Negevwoestijn
    Plantenwereld IsraelHet land Israël bezit niet minder dan 2250 verschillende plantesoorten. In het vroege voorjaar bloeien in de Negevwoestijn leeuwetanden,...
  • Sport

    Parachutespringen boven de kuststreek
    De meest beoefende en meest bekeken sporten in Israël zijn basketbal en voetbal, daarna komen zwemmen, tennis, atletiek, schermen, gewichtheffen, schaken, bridge...