Staatsinrichting en politiek

Democratie

Lesotho is verdeeld in tien districten en 129 gemeentes. Het land staat te boek als (grillige) democratie met een meerpartijenstelsel, waar kiesgerechtigden elke vijf jaar een nieuwe National Assembly kiezen. Politieke macht berust bij de premier die het hoofd van de regering is en van de grootste partij lid is.

Politiek landschap

Voor een land met ruim één miljoen kiesgerechtigden, kent Lesotho een ongekend aantal politieke partijen. Meer dan twintig deden mee in de laatste verkiezingen. Vooral in de grote partijen rommelt het, waardoor afsplitsingen ontstaan en politiek landschap zich omschrijven als chaos en conflictrijk. Coups en onrust in Lesotho leiden tot tot alertheid binnen de regeringen van Zuid-Afrika en Botswana - twee invloedrijke landen inzake Basothopolitiek.

Grootste partijen, parlementsverkiezingen van 2012

Van oudsher is (links en pan-Afrikaans) Lesotho Congress for Democracy (LDC) regeringspartij. Vóór de verkiezingen van mei 2012 stapte premier Pakhalitha Mosisili (in 2009 ontkomen aan een moordaanslag) uit de LDC, uit onvrede over afstaan van partijmacht. Hij stichtte Democratic Congress (pan-Afrikaans en het gedachtengoed van LDC-stichter Mokhehle verdedigend), dat bij de verkiezingen opmerkelijk succesvol was (39,6%). Ook populair (met name in en rondom Maseru en Teyateyaneng) was All Basotho Convention (ABC, 25,2%) dat in 2006 werd gesticht door Tom Thabane (1939), voormalig LDC-minister. LDC kreeg 21,9% van de stemmen, Basotho National Party kon rekenen op 4,3%.

Mosisili's pogingen om een coalitie te vormen mislukten, waarna Tom Thabane politieke samenwerking bewerkstelligde tussen zijn All Basotho Convention, Lesotho Congress for Democracy, Basotho National Party en enkele kleine partijen. Sinds juni 2012 is Thabane premier van Lesotho.