Dieren

Bengaalse tijger in de Terai in Nepal
Bengaalse tijger in de Terai

Bengaalse tijgers

In de Binnen-Terai en de zuidelijke Terai zijn enkele nationale parken en reservaten ingericht waarin tijgers zich thuis voelen. Het betreft Chitwan, Bardia (Karnali) en Sukla Phanta. Een vierde gebied, Kailali, is niet beschermd. In totaal leven er nog zo’n 250 tijgers in Nepal, het is daarmee de op één na grootste tijgerpopulatie van AziÎ. Het grootste is de Sunderbans van Bangladesh en West-Bengalen. Er zijn ook problemen in deze gebieden. De menselijke bevolking is sinds de jaren zestig van de vorige eeuw verdubbeld. Voorts hebben de houtindustrie en de aanleg van nieuwe wegen hun tol geÎist van de bossen. Dankzij de uitstekende bescherming die de Bengaalse tijgers tegenwoordig genieten, loopt hun aantal op. Veel tijgers dwalen af van hun traditionele woongebied bij de rivier en het grasland aan de rand van het oerwoud, op zoek naar meer ruimte. Die ruimte is er haast niet, waardoor de dieren een gebrek aan prooidieren hebben. Het gevolg is dat zij vee uit de omringende dorpen stelen. Dertig procent van het totale aantal dieren dat de tijger verschalkt is vee, dat in de bosrand graast. Tijgers vallen de mensen niet graag aan. Slechts gewonde dieren of tijgers die plotseling in hun rust worden gestoord vallen mensen aan. Sinds eind jaren zeventig van de vorige eeuw zijn er enkele tientallen mensen ten prooi gevallen aan een tijger. Bijna allemaal waren het grassnijders die (met name in de maand januari) aan het werk waren in het hoge olifantsgras waar veel tijgers plachten te rusten. Men gebruikt de lagere grassoorten (tot een lengte van 4 m) onder meer als dakbedekking dat jaarlijks vervangen moet worden. Andersom vallen de mensen wel de tijgers aan. In het Verre Oosten zijn gemalen tijgerbotten zeer populair als medicijn en dus vallen veel tijgers ten prooi aan stropers die de tijgers vergiftigen.

Neushoorns

Ook eenhoornige neushoorns maken in toenemende mate uitstapjes naar de akkers van de boeren en vernielen de oogst. In sommige jaren lopen de neushoorns 75 procent van de gerst, mosterdzaad, tarwe en maïsoogst plat. Voorts zijn deze dieren verantwoordelijk voor drie tot vier dode-lijke ongelukken per jaar. Geen wonder dat veel boeren in hun strijd om te overleven geen oog hebben voor de gunstige aspecten van de nationa-le parken zoals het conserveren van bodem, water en soorten. Het bos van Chitwan temt bijvoorbeeld de wildstromende rivier Rapti en biedt weerstand aan het gevaar van overstromingen. Vele diersoorten zijn al zeldzaam geworden. De Bengaalse tijger en de gaviaalkrokodil zouden zonder de bescherming van de parken al geheel zijn uitgeroeid. Voor de eenhoornige neushoorn geldt hetzelfde verhaal, vooral omdat ook de hoorn van dit dier als een hoogwaardig genees-middel wordt beschouwd. De hoorn van een neushoorn brengt op de locale markt al gauw 300.000 Rs. op ofwel ongeveer euro. 3000,-. Toch leven er in totaal nog ongeveer 550 neushoorns op het Nepalese grondgebied, waarvan zo’n 500 in het Chitwan National Park. Er zijn plannen om een deel van de neushoorns in Chitwan over te brengen naar het Bardia National Park in West-Nepal. De uitgestrekte graslanden in het Bar-dia National Park vormen een goede leefomgeving voor de eenhoornige neushoorns.

Lippenberen

Berucht om zijn onvoorspelbare gedrag is de lippenbeer. De reden voor zijn onvoorspelbare gedrag is dat hij slecht ziet en hoort. Als iemand hem dan tegen de windrichting nadert schrikt hij soms ontzettend en slaat hij met zijn grote klauwen naar de onbekende. Hij is herkenbaar aan zijn zwart tot roodbruine, ruige vacht en een lange, puntige snuit. Ondanks zijn gewicht van 100 kg en lengte van 1,60 m is hij een goede klim-mer. De kans dat u een lippenbeer zult ontmoeten is klein, omdat hij in de regel overdag in een grot slaapt. De lippenbeer is een planteneter en voedt zich bij voorkeur met vruchten, honing en termietenlarven, die hij met zijn puntige snuit uit termietenheuvels zuigt. Andere beren die voorkomen zijn de bruine beer en de Aziatische zwarte beer.

Beschermde diersoorten

Behalve de neushoorn, de lippenberen en de Bengaalse tijgers leven onder meer de volgende beschermde diersoorten in de wildgebieden van de Binnen-Terai en de zuidelijke Terai: olifanten, wilde buffels, gaur (wilde bizons/runderen), panters, hyena’s, bizons, slangen, vossen, Gan-gesdolfijnen (rivierdolfijnen), jakhalzen, wilde zwijnen, wilde honden en katten, antilopen en diverse soorten herten, waaronder de sambar (paardhert) en krokodillen zoals de visetende gaviaalkrokodil (Gangesgaviaal). Voorts vier apensoorten (resusaap ofwel rhesus makaak; Grijze Terai Makaak; Assam makaak en de Langoer) en vogelsoorten (fazanten).

Yaks

In het hooggebergte nemen yaks een belangrijke plaats in. Yaks zijn langharige runderen die alleen boven de 3500 meter leven. De naam yak is in wezen de naam van het mannetjesdier; het vrouwtjesdier noemt men een nak. In de loop der jaren is het woord yak als soortnaam ingeburgerd geraakt. Dankzij een langharige ondervacht kunnen de yaks zich ook ’s winters goed warm houden. Zij zijn in staat om met een last van zeventig kilo over de hoogste bergpassen te trekken. Yaks gaan voor niemand opzij: mocht u hen ooit op een bergpad tegenkomen, dan is het zaak om ruim baan voor hen te maken! Verder bezorgen deze dieren de bergbewoners melk, boter, kaas, wol, leer en vlees. Een zelfde taak hebben de dzums (chauris), een kruising tussen yaks en runderen. Yaks en dzums lijken veel op elkaar en worden vaak verward. Op de hoogvlakte van Tibet leven nog wilde yaks; hun voortbestaan wordt bedreigd door jagers.

Ezel- en ponykaravanen

In de bergen kruisen ezel- en ponykaravanen uw weg. Ezels kunnen tamelijk zware lasten dragen (35 tot 50 kg) en vervoeren vooral rijst. De dieren kunnen zich heel goed verplaatsen op de smalle trails in de bergen. De karavanen, die men al van verre hoort door de rinkelende belletjes om de nek van de dieren, worden aangevoerd door een fraai met kleedjes uitgedoste ezel die als leider fungeert en die de karavaan tot spoed maant om voor het middaguur, als het te warm wordt, op de plaats van bestemming te zijn.

Onderwerpen

  • De yeti

    Yeti-scalp in het klooster van Namche Bazaar
    Voetsporen, yeti-scalp en een yeti-handDe meeste mensen hebben wel eens gehoord van de yeti, de man van de rotsen. Soms wordt hij abusievelijk de...
  • Eten en drinken

    Iets drinken op een dakterras in Patan
    Er zijn weinig landen in Azië waar men zo goed en afwisselend kan eten als in Nepal.RestaurantsBehalve de beroemde Chinese en Tibetaanse keuken vinden we er...
  • Sport

    Roeien op het Phewameer in Pokhara
    Wildwatervaren - RaftenWildwatervaren (rafting) op de rivieren Kali Gandaki, Trisuli, Seti, Karnali en Sun Kosi is tegenwoordig zeer populair. De meeste...
  • Toerisme

    Toerisme in Nepal
    De zeden en gebruiken in de Nepalese cultuur wijken vaak zo sterk af van wat gangbaar is en gepast gevonden wordt in de westerse samenlevingen, dat ze vooral bij...