Oost-Canada

Swipe

St. Joseph Island

Daar waar drie van de vijf Grote Meren van Noord-Amerika (Lake Superior, Lake Michigan en Lake Huron) samenkomen, ligt in de monding van de St. Mary's River netjes halverwege de Amerikaanse staat Michigan en de Canadese provincie Ontario het eiland St. Joseph Island. De scheepvaart gaat er aan de zuidkant langs, een brug verbindt de noordkant met het vasteland van Ontario. Het is Canadees grondgebied.

Fort St. Joseph

Het inheemse Chippewa-volk had St. Joseph Island in 1798 verkocht aan de Britten. Die bouwden er een fort en dat speelde een belangrijke rol in de Oorlog van 1812-1814 (zie over die War of 1812 ook bij geschiedenis onder Algemene Informatie). Het werd in 1814 door de Amerikanen platgebrand en in 1828 definitief door de Britten verlaten. Tegen het eind van de negentiende eeuw ontstonden er pas echte woongemeenschappen op het eiland. Dat Fort St. Joseph is nu een nationaal monument. Het was gebouwd op de zuidelijkste punt van het eiland en was in die tijd de meest westelijke buitenpost van Brits Noord-Amerika. Overheidsorganisatie Parks Canada heeft alle ruïnes uitgegraven en voor verder verval behoed. Deze zijn nu te bezichtigen. Er is niet gereconstrueerd of gerestaureerd zodat bezoekers een idee konden krijgen hoe een platgebrand fort er uit heeft gezien. In totaal zijn resten blootgelegd van 21 bouwwerken met onder andere een blokhuis, een wachtlokaal, een keuken, een opslagplaats, een kruitmagazijn, een smidse en barakken voor soldaten en officieren. Een speciaal gebouwd bezoekerscentrum geeft informatie in exposities over de geschiedenis van het fort en displays met opgegraven voorwerpen. Ook is er een maquette van het fort en zijn er scènes uit het leven in het fort gereconstrueerd. Het fort wordt een symbool genoemd van de samenwerking tussen inheemse volkeren en de Britten in de strijd tegen de Amerikanen eind achttiende en begin negentiende eeuw. Geopend van begin juni tot half oktober.

Wandelroutes

Over het 370 hectare grote terrein rond het Fort St. Joseph zijn drie wandelroutes uitgezet die je aan de hand van een beschrijving kunt volgen. Daarbij is ook aandacht voor flora en fauna van deze kant van het eiland. Het betreffen de Cemetery Trail, de Rains Point Trail en de Lapointe Point Trail. De eerste is twee kilometer lang en voert je langs een oude begraafplaats en door bospercelen. Op panelen langs het traject staat informatie over wat er zoal is te zien. De Rains Point Trail is een halve kilometer en leidt naar de plek waar tussen 1808 en 1837 enkele winkels en huizen zijn neergezet. Van die gebouwen is niets meer over maar borden vertellen waar wat heeft gestaan. De route komt door velden met seringen, rozenstruiken en druiventakken en leidt naar een uitkijkplatform. De 1,4 kilometer lange Lapointe Point Trail wijst je op een tijdelijk fort dat hier heeft gestaan voor het Fort St. Joseph verrees. Je komt door een imposant esdoorn-bosperceel. Routebeschrijvingen zijn verkrijgbaar in het bezoekerscentrum van het fort.

St. Joseph Island Museum

Het Fort St. Joseph maar vooral de historie van de rest van het eiland staan centraal in exposities in het openluchtmuseum St. Joseph Island Museum Village bij Kent's Korner op de hoek van First Line en Twentieth Sideroad. Dat bestaat uit een verzameling van zes bouwwerken: een stenen kerkje uit 1899, een stenen schooltje uit 1933, een houten schuur uit 1880, een pioniersblokhut uit half negentiende eeuw, de Kentvale-winkel uit 1912 waarin nu een souvenirwinkel van het museum zit, en een blokhut-schooltje uit 1877 waarin onder meer ook de vergaderingen werden gehouden van de gemeenteraad. In de gebouwen zijn behalve inrichtingen van de oorspronkelijke gebruikers ook displays te zien met tal van voorwerpen over de geschiedenis en de ontwikkeling van het eiland. Buiten kun je bovendien spullen zien die herinneren aan vroeger jaren. Daarbij is een stuk van de stam van een weymouthden. Deze reusachtige boomsoort bedekte eens het hele eiland. Het museum is open van half juni tot begin september.

Puddingstone

In het St. Joseph Island Museum staat ook een monument ter ere van 'puddingstone'. Dat is een mengsel van helder rode en bruine jaspis-kiezels en gewoon grint of witte kwarts, aan elkaar gebonden met een cement-soort die is gemaakt van witte kwartskorrels. Jaspis is ook een kwarts-gesteente. Het is een aantrekkelijke, duurzame en harde steensoort die is ontstaan door de hitte en de druk van vulkanische activiteiten. Puddingstone wordt, naar men zelf zegt, alleen hier op St. Joseph Island en aan de overkant bij Bruce Mines en omgeving gevonden. Engelse kolonisten gaven er half negentiende eeuw deze naam aan omdat ze vonden dat het leek op een pudding met kersen, krenten en aalbessen. Het wordt gebruikt voor onder andere sieraden, boekensteunen, klokken en warmhoudplaatjes.

10 prachtige bestemmingen in Oost-Canada