De Donau laagvlakte

Donau in de winter
Donau in de winter

Het Balkangebergte strekt zich uit van de Joegoslavische grens tot aan de Zwarte Zee en deelt als het ware Bulgarije in twee stukken, hoewel er ten zuiden van het gebergte nog wel een paar scheidingen aan te wijzen zijn. Vanuit het verleden is het Balkangebergte echter altijd de belangrijkste scheidslijn geweest. Enerzijds het hooggebergte, anderzijds de bescherming van de natuurlijke barrière die door de Donau werd gevormd: men voelde zich er veilig en beschermd, het gebied was eenvoudig verdedigbaar tegen indringers.

Dat was dan ook de voornaamste reden dat vroege Bulgaarse heersers plaatsen als Pliska en Preslav als vestigingsplaats gebruikten van waaruit ze hun heerschappij uitoefenden. Na de overheersing door de Byzantijnen werd Veliko Târnovo de nieuwe hoofdstad, eveneens gelegen tussen het hooggebergte en de Donau.

De Donau Laagvlakte wordt al eeuwenlang bebouwd en is ook vandaag de dag nog van levensbelang voor de landbouw van Bulgarije. De vruchtbare vlakte wordt niet voor niets ‘de graanschuur van Bulgarije’ genoemd. Onafzienbare velden met maïs, kleurrijk onderbroken door zonnebloemen en afgewisseld met reusachtige wijngaarden, tekenen het belang van de Donau Laagvlakte (Dunavska Ravina).

De rivier vormt over grote afstand de grens met Roemenië, vroeger vormde het de natuurlijke scheiding tussen het ontwikkelde en welvarende zuiden en het barbaarse noorden. De oude Macedoniërs zagen al honderden jaren voor het begin van onze jaartelling de Donau als hun noordgrens, maar het waren de Romeinen die er de eerste vestingen aanlegden. Ook de Turken, gekend vanwege hun vaardigheden in het bouwen van forten en versterkingen, lieten vele sporen na. Vidin, Rousse en Silistra werden belangrijke bolwerken.

Toen het riviertransport in de 19e eeuw een geweldige groei doormaakte nam het belang van deze plaatsen verder toe, al waren het Silistra en Rousse die de meeste graantjes daarvan meepikten. Met name Rousse, vanwege de belangrijke grensovergang en als het ware een poort voor Roemenië, groeide geweldig en was van grote betekenis voor de economie van Bulgarije. Met de terugval van het belang van het transport over water, sliepen ook de grote steden weer in en tegenwoordig treft u ze, met uitzondering van Rousse, als provincieplaatsen aan waarvan de vroegere betekenis nog duidelijk waarneembaar is en waar het eenvoudig en interessant kan zijn om kennis te nemen van een roemrucht verleden.

Bestemmingen in De Donau laagvlakte

  • Dobrich

    Ingang van het park in Dobrich
    Als het gaat om nationaliteitsverwisseling van steden tussen twee landen, dan zal Dobrich hoog in de topvijf belanden. Tussen 1913 en 1945 wisten de bewoners...
  • Isperih

    Omgeving Isperih
    Ondanks de gezellige vrijdagmarkt in Isperih of het leuke stadscentrum zal niemand besluiten om, Bulgarije van west naar oost doorreizend, een bezoek te brengen...
  • Pleven

    Het mausoleum voor de Russische troepen in Pleven
    Na de vlakte van de Donauvallei is het prettig om weer eens bergen te zien, al is het maar op afstand. Pleven ligt op de grens van de vallei en de overgang naar...
  • Razgrad

    Ibrahim Pasha moskee
    Op zich is Razgrad geen stad die u per se gezien moet hebben, maar onderweg naar bijvoorbeeld Isperih is het toch de moeite waard om er even een kijkje te nemen....
  • Rousse

    Rousse
    Op het eerste gezicht is Rousse geen plaats om lang bij stil te staan. Even afgezien van de economische betekenis van Rousse, die als enige plaats langs de Donau...
  • Silistra

    Panorama Silistra
    Op de plaats waar de Donau niet langer de grens vormt tussen Bulgarije en Roemenië ligt Silistra. Een pittoresk plaatsje waar de dag voor de Bulgaren begint (...
  • Vidin

    De blauwe Donau bij Vidin
    De enige plaats in Bulgarije waarvan met zekerheid gezegd kan worden dat deze nog steeds op dezelfde plaats ligt als waar ze ooit gesticht werd is Vidin. Dat...

Kaart van De Donau laagvlakte