Oost-Canada

Swipe

Cobalt

Aan de Golden Route in het Nabije Noorden van de Canadese provincie Ontario ligt ten noorden van North Bay het dorp Cobalt. Dat is een mijnstadje waar tegenwoordig vooral de toeristische nadruk wordt gelegd op de zilver-historie. Het wordt wel de historische zilver-hoofdstad van Canada genoemd. Zie over de Golden Route ook de pagina over Temagami.

In de zomer van 1903 werd hier zilver ontdekt en kwam de mijnbouw op gang. Historici schrijven die ontdekking toe aan de heren McKinley en Darragh. Zij waren ingehuurd om spoorbiels te leveren voor de bouw van een spoorweg vanaf North Bay naar het noorden. Tijdens hun werkzaamheden viel hun oog op glimmende metaalachtige plekken in het rotsgesteente. Verder rondkijken bracht ze bij een grintstrand aan de zuidoever van wat nu het meer Cobalt Lake is en toen Long Lake heette, waar datzelfde spul bleek te zitten. Ze stuurden enkele monsters naar een laboratorium in Montréal (Canadese provincie Québec) en kregen vervolgens te horen dat ze zilver gevonden hadden. De twee vroegen een mijnvergunning aan en het begin van Cobalts zilverfaam was een feit.

Kobalt

Nader geologisch onderzoek bewees ook het voorkomen van nikkel en kobalt, een hard magnetisch metaal dat veel lijkt op ijzer en nikkel. Het wordt onder meer gebruikt bij chemische, biologische, fysische en medische processen, bijvoorbeeld om aan glas en aardewerk een blauwachtige kleur te geven, supergeleidende metalen en permanente magneten te maken, hittebestendige legeringen te fabriceren voor vliegtuigmotoren, als grondstof te dienen voor de productie van snijgereedschappen en nylon, gebruikt te worden in veevoer, radioactieve merkstoffen te bereiden en als bron te dienen bij bestraling van kankers en tumoren.

Cobalt Station

Geologen en avonturiers volgden McKinley en Darragh spoedig. En bijna van de ene dag op de andere verrees er een kampement. De geoloog dr. Willet Green Miller werd door de overheid van de provincie Ontario naar het gebied gestuurd om onderzoek te doen naar de hoeveelheden zilver en andere mineralen die er gevonden zouden kunnen worden. Hij was het die op een gegeven moment een bord bij de uitstapplaats van de trein bij het kampement zette waarop hij 'Cobalt Station T. & N.O. Railway' had gekalkt. De letters stonden voor de toenmalige Temiskaming & Northern Ontario Railway. Hij wordt dan ook gezien als de naamgever aan wat uitgroeide tot het dorp Cobalt. Een monument in het centrum van het plaatsje herinnert hieraan. Het staat aan Silver Street/Highway 11B, tegenover het Cobalt Mining Museum. In 1910 verrees er een echt station en dat staat er nu nog steeds, aan Argentite Street aan de oever van Cobalt Lake.

Cobalt Northern Ontario Mining Museum

Meer over deze historie is te vinden in het Cobalt Northern Ontario Mining Museum aan 26 Silver Street in het hart van het plaatsje. Hier kun je je verdiepen in de geschiedenis van de mijnbouw in het noorden van Ontario. Het telt zeven ruimtes. Daarin is onder meer naar eigen zeggen 's werelds grootste display met zilvererts te bekijken. Verder zijn er exposities van mijnbouw-gereedschappen en -machines, over het leven in het Cobalt-kampement begin twintigste eeuw, en over het opsporen van zilverertslagen. In vitrines kun je ook een verzameling lichtgevende gesteenten bewonderen en een collectie met de hand gemaakte zilveren sieraden. Aandacht is er bovendien voor een dodelijke dynamiet-ontploffing in 1906, een pokken-epidemie in 1907, een verwoestende brand in 1909, een dodelijke griep-epidemie in 1918 en nog meer verwoestende branden in 1977, 1984 en 1986. Als je er de museum-mensen naar vraagt, kun je ook nog een rondleiding krijgen in de ondergrondse toegang van een verlaten mijn, de Colonial Adit.

LaRose Mine

In het museum is ook aandacht voor een verhaal over Fred LaRose. Die had in het mijnkamp een smederij geopend. Hij ergerde zich aan een tamelijk brutale vos die regelmatig bij hem in de buurt opdook. Op een gegeven moment gooide hij een zware hamer naar het dier. Dat wist natuurlijk op tijd weg te springen en met een flinke klap knalde het stuk gereedschap op een rots. Daarbij sprong een stuk van het gesteente af. Er onder kwam glinsterend metaal te voorschijn. LaRose had een rijke zilverader ontdekt. Hij bouwde er een mijn, de LaRose Mine, en die werd een van de meest winstgevende in de regio.

Heritage Silver Trail

Het Cobalt Northern Ontario Mining Museum is ook begin- en eindpunt van de zes kilometer lange Heritage Silver Trail. Er is een beschrijving verkrijgbaar van deze, met je eigen (huur)auto te rijden route. De tocht voert je door het ruige gebied rond Cobalt langs plekken waar resten van zilvermijnen zijn te vinden. Met informatiepanelen, markeringen langs het traject en locatie-borden wordt de historie duidelijk gemaakt en worden diverse zaken van de zilvermijnbouw uitgelegd. Er zijn uitkijkplatforms voor overzichten en wandeltrajecten om dichter bij uitgeputte mijnen te komen. Je komt onder andere bij de McKinley-Darragh Mill Site waar grote hoeveelheden erts werden fijngemalen en gesplitst in goede grondstof en afval, de Little Silver Vein waar zilvererts in dagbouw werd gedolven en waar je een ijskoude tunnel in kunt gaan die is gebruikt voor delving op diepere lagen, de Nipissing Mine Site waar je restanten van de mijnbouw kunt vinden en een afvalhoop is van stenen en mineralen, en de Right-Of-Way Mine Site waar je mijnbouw-machines kunt zien en waar je kunt bekijken hoe in de eerste helft van de twintigste eeuw zo'n zilvermijn werd ingericht.

Vijftig mijnen

Op het hoogtepunt, in 1911, werd in de omgeving van Cobalt zo'n negenhonderd ton zilver per jaar naar boven gehaald. Op een gegeven moment waren meer dan vijftig mijnen tegelijk in bedrijf. De gevonden aders lagen allemaal dicht onder het oppervlak, tot maximaal 120 meter, zodat diepe mijnschachten niet nodig waren. Op veel plaatsen was dagbouw voldoende: een gat in de grond graven en dan de erts weghakken. Tegen 1930 raakten de toen bereikbare zilveraders echter uitgeput en werden de mijnen gesloten. Nieuwe technologieën, nieuwe opspoor-mogelijkheden, het vermogen dieper te gaan en vooral nieuwe toepassingen voor kobalt dat met het zilver in de ertslagen vermengd zat, zorgden er echter voor dat in de jaren 1950 de draad weer werd opgepakt. Ook nu nog wordt zilver omhoog gehaald. Bovendien worden nog steeds nieuwe aders gevonden en nieuwe mijnen geopend, al is het tempo niet te vergelijken met de explosie van activiteiten van begin twintigste eeuw. Nog in 1995 is een nieuwe verwerkingsfabriek geopend en recent is het voorkomen van diamant aangetoond, wat weer nieuwe activiteiten met zich mee zal brengen.

Bunker Miiltary Museum

Zilver is overigens niet het enige bezienswaardige in Cobalt. Midden in het centrum aan 24 Prospect Avenue zit in het voormalige Fraser Hotel het Bunker Military Museum. Hier kun je displays zien over onder meer de Boerenoorlog van 1899 tot 1902 in zuidelijke Afrika, de twee wereldoorlogen van de twintigste eeuw, de Koreaanse oorlog van begin jaren 1950, de Vietnam-oorlog van de jaren 1960 en 1970, de Golfoorlog van begin jaren 1990 en conflicten tot vandaag de dag waaraan Canadese troepen hebben deelgenomen of bijdragen hebben geleverd. Tal van uniformen en gevechtsuitrustingen zijn er te zien evenals parachutes, insignes, foto's, ansichtkaarten, tijdschriften, boeken en persoonlijke uitrustingen, afkomstig uit vele landen.

10 prachtige bestemmingen in Oost-Canada