Geloof en bijgeloof

Kapelletje
Kapelletje

Met de Spanjaarden kwam in de zestiende eeuw het christendom naar de Antillen. De missionarissen bekeerden de indianen en zwarte slaven tot het rooms-katholieke geloof. De Hollandse kolonisten die daarna kwamen waren over het algemeen van protestantse huize, maar dat vond niemand een probleem. De Hollanders bemoeiden zich niet met de religie van de bevolking.

Nog steeds zijn de meeste inwoners van Bonaire rooms-katholiek. Er is een protestantse minderheid (methodisten, gereformeerden en hervormden) en er zijn enkele boeddhisten en moslims. Ook een aantal Jehova’s getuigen en zevendedagadventisen vestigden zich op Bonaire. Voor de eilanders is religie van grote betekenis.

Kerstmis en andere christelijke feestdagen worden door iedereen gevierd en men besteedt veel aandacht aan rituelen zoals de doop, de eerste communie en de huwelijksinzegening.

Geld noch moeite wordt dan gespaard om er iets moois van te maken. Ook aan het instituut peetouderschap hecht men veel waarde. Dat de Bonaireanen hun religie serieus nemen blijkt iedere zondag als alle kerken vol zitten.

Er wordt weinig over gepraat, maar geloof in de kracht van het bovennatuurlijke is naast de formele religie ook van belang. Het leven van de eilandbewoners zit vol met overleveringen en legendes waarin geesten en wonderen een rol spelen. Allerlei taboes en magische praktijken zijn in omloop om het niet-verklaarbare te beheersen en individuen te beschermen tegen kwade invloeden (‘het boze oog’).

Hierbij grijpt men terug op oude Afrikaanse en mogelijk ook indiaanse rituelen. Een aloëplantje boven de voordeur bijvoorbeeld, een gebruik dat je op Bonaire nog steeds ziet, houdt de lucht ‘zuiver’ en kwade invloeden op afstand. Jonge kinderen krijgen een veeg blous, blauw krijt op hun achterhoofd (of op hun luier) om de kleine tegen ziektes en ongelukken te beschermen.

Vroeger begroef men de navelstreng van een pasgeborene onder de drempel van het geboortehuis. Nu de meeste vrouwen in het ziekenhuis bevallen is deze gewoonte in onbruik geraakt.

Andere onderwerpen

  • Bevolking

    Een stukje van het prachtige eiland Bonaire
    De Antilliaanse cultuur is het bijzondere resultaat van ontmoetingen tussen allerlei volken uit verschillende werelddelen, met elk hun eigen tradities en...
  • Ligging en Landschap

    Het Gotomeer ©Bgabel
    Eiland in de zonBonaire is de minder bekende B van de ABC-eilanden, ook wel Benedenwindse Eilanden genoemd. Ten westen van Bonaire liggen Curaçao (50 km) en...
  • Literatuur

    Diana Lebacs - afkomstig uit Bonaire
    Veeltaligheid is niet alleen het kenmerk van het gesproken woord, maar ook van de geschreven literatuur. Hedendaagse Antilliaanse en Arubaanse literatuur...
  • Muziekeiland

    Traditionele muziek
    Antillianen dansen graag en veel. Muziek en dans zijn een mengelmoes van West-Europese, Afrikaanse, Caribische en Latijns-Amerikaanse ritmes. In de slaventijd...
  • Volkslied van Bonaire

    Roze flamingo
    Tera di solo y suave bientoPatria orguyoso sali for’i lamáPueblo humilde sèmper contentoDi un kondukta tur pasti gabarePues laga nos trata tur diaPa sèmper nos...