Kusadasi

Kusadasi, Turkije
De badplaats Kusadasi

Kusadasi ligt 20 km ten zuiden van Selçuk. Het is een mondain toeristenoord met veel hotels en restaurants en een internationaal karakter. De haven, waar ook grote jachten kunnen aanleggen, is een belangrijke reden van de populariteit. 

De stad dankt haar naam `Vogel-eiland' aan een klein eilandje voor de kust, dat nu met het vasteland in verbinding staat. Op het eiland staat een fort. De mooie Osmaanse kervansaray bij de haven is nu in gebruik als hotel.

Naar het Griekse eiland Samos gaat 's zomers dagelijks een boot. U kunt de badplaats ook als uitgangspunt gebruiken voor een bezoek aan de ruïnes van Priene, Miletos en Didyma. Daarvoor moet u de minibus naar Söke nemen en vandaar per taxi verder. Een andere mogelijkheid is een georganiseerde tour langs deze drie ruïnesteden, waarbij soms ook het strand van Altinkum wordt aangedaan. Bussen rijden meermalen per dag naar Izmir en Selçuk.

Omgeving

In de omgeving van Kuşadasi liggen drie ruïnesteden die het bezoeken zeker waard zijn. Wie de voorkeur geeft aan luieren op het strand komt ook aan zijn trekken.

Priene 

Priene ligt zo'n 60 km ten zuiden van Kuşadasi. Van de meeste gebouwen die in de 3000 jaar lange geschiedenis verrezen, rest nu nog slechts een puinhoop; alleen het theater, de tempel van Athene en het senaatsgebouw zijn redelijk bewaard gebleven. De ligging is adembenemend, temidden van rotsachtige, met naaldbomen begroeide bergen en de laaggelegen vlakte, die destijds zee was. De opgraving is dagelijks geopend van 8.30 tot 19.30 uur. Vanaf het loket is het nog een kleine 10 minuten bergopwaarts. Geschiedenis De Cariërs stichtten Priene 3000 jaar geleden op een rots boven het dal van de Meander (Büyük Menderes). Kort na het ontstaan van de nederzetting namen de Ioniërs het stadje in. In de 4e eeuw verwoestten Perzen de stad. Toen Alexander de Grote er in 334 v.C. arriveerde, was de wederopbouw nog bezig. In de 2e eeuw v.C. werd de stad Romeins, wat voor veel steden in West-Turkije een bloeiperiode betekende. Zo niet voor Priene. Door het slib van de Meander verzandde de haven en raakte de stad in versukkeling. Weliswaar bleef Priene tot in de Turkse tijd bewoond, maar veel stelde het niet meer voor. De Romeinen hadden weinig belangstelling voor de plaats, waardoor er niet veel meer bijgebouwd werd en Priene in hoofdzaak een Hellenistische stad bleef. Bezienswaardigheden De ruïnestad bestaat uit twee delen: de bijna geheel verdwenen akropolis, op de platte top van de Samsun Dagi,en de gebouwen aan de voet van de berg. De tempel van Athene (4e eeuw v.C.) ligt aan het einde van het pad dat naar de opgraving leidt. Een aardbeving en hergebruik van de stenen hebben de tempel er niet gaver op gemaakt. De vijf overgebleven zuilen geven echter een indruk van hoe het gebouw er ruim 2300 jaar geleden bijstond. Iets lager op de flauwe helling liggen de resten van de geplaveide straat, waarlangs woningen stonden. De agora, waarvan drie zijden waren omgeven door galerijen met winkeltjes, ligt ook aan deze straat. Even boven de agora staat het kleine, vierkante bouleuterion (220 v.C.), waar de senaat veranderde. Aan de westkant van het marktplein stond de tempel van Zeus, destijds een belangrijk heiligdom, nu nog slechts fundamenten. Lager op de helling (zuidwaarts) staan de resten van het gymnasium: de binnenplaats en verschillende badkuipen. Het ging hier spartaanser toe dan bij de Romeinen: de baden werden alleen met koud water gevuld. In de muren werden de namen van de studenten en atleten gekrast. Graffiti is al oud. Op dezelfde hoogte bevond zich ook het stadion (130 v.C.), waar nog maar weinig van over is.

Teruglopend naar het noorden komt u via het tweede, Romeinse, gymnasium, dat iets boven het bouleuterion ligt en niet veel meer voorstelt, bij het goedbewaarde theater (3e eeuw v.C.). Wie op de eerste rang zat, had stoelen met rug- en armleuningen. De mooiste zitplaatsen hebben leeuwenpootjes; deze plaatsen waren bestemd voor de priesters. Een altaar ter ere van theatergod Dionysos staat in het midden, tegen de onderste rij banken. Ten westen van het theater gaat een paadje de voet van de berg op. Na enkele minuten komt u bij het heiligdom van Demeter, dat weliswaar in puin ligt, maar waar u wel een mooi overzicht heeft van de opgraving in het algemeen en de tempel van Athene in het bijzonder.

Miletos of Milet

Miletos of Milet zoals de Turkse naam luidt, ligt 25 km ten zuiden van Priene in een uitgestrekte vlakte. Het grote theater trekt onmiddellijk de aandacht, maar de ruïnestad heeft meer te bieden. De opgraving is dagelijks van 8.30 - 19.30 uur geopend. Tegenover het loket is een terras waar u iets kunt drinken. Geschiedenis Toen de Ioniërs hier in de 10e eeuw v.C. voet aan land zetten, was er al een nederzetting. Miletos werd de belangrijkste Ionische stad. Het dankte deze positie aan de florerende handel in kleurstoffen en wol en aan de landbouw. De stad beschikte over een aanzienlijke vloot. Aan deze machtige positie kwam een abrupt einde toen de stad door de Perzen in 499 v.C. met de grond gelijk werd gemaakt. Miletos herstelde zich echter razendsnel. Na een rommelige periode, waarin ondermeer Alexander de Grote zijn opwachting kwam maken, kwam Miletos onder Romeins bestuur en bloeide weer op dankzij de zeehandel. In de 4e eeuw slibde de haven echter dicht en kwam er een einde aan de welvaart.

Bezienswaardigheden Miletos

De nu volgende gebouwen dateren allemaal uit de 2e eeuw v.C. Het theater keek destijds uit op een baai, die nu vele kilometers ver weg is. De Romeinen vergrootten het Hellenistische theater, zodat er 25 000 mensen in konden. Aan het pad, dat even voorbij het terras naar links gaat, staan de goedbewaarde baden van Faustina. Via de kleedkamer komt u in het frigidarium, de koude ruimtes. In de middelste ruimte bevindt zich een bad met twee fonteinen, in de vorm van een leeuw en van een liggende riviergod. Het caldarium had hete lucht-verwarming.
Het pad gaat via het bouleuterion (rechts) naar het Delphinion, het heiligdom van Apollo. De agora ligt onder water, maar de zuilengang is weer overeind gezet. Ten zuiden van het Delphinion staat het gymnasium met de bijbehorende baden en de Romeinse palaestra, waar in de open lucht gesport werd. De fundamenten van het nymfeum staan aan de zuidkant van het gymnasium.
Weer terug op het pad staat aan de kant van het theater het haven-monument (63 v.C.). Wanneer u de weg waaraan het theehuis staat in zuidelijke richting volgt, komt u bij de Ilyas Bey Camii uit 1404. Even verder staat het kleine museum met vondsten uit de omgeving (Open: dag. van 8.30 - 12.30 en 13.30 en 17.30 u.).

Didyma of Didim

Didyma of Didim ligt bij het dorpje Akkoy, 20 km van Miletos, 45 km van Priene en 75 km van Kaşadasi. Didyma was geen stad, zoals Priene of Miletos, maar de plaats waar het heiligdom van Apollo stond. De tempel is dan ook de enige bezienswaardigheid, maar wel een prachtige. Aan het einde van de dag valt het zonlicht het mooist op de tempel, die tussen 8.30 en 19.00 uur geopend is.
Didyma was een populair heiligdom vanwege het orakel. Orakels gaven raad bij problemen. Priesters speelden daarbij een belangrijke rol. Om de stem van de raadgevende god te kunnen ontvangen, ademden ze uit de aarde opstijgende gassen in of gebruikten andere geestverruimende middelen.
Geschiedenis Toen de Perzen in de 5e eeuw v.C. Miletos met de grond gelijk, maakten ging ook de Apollo-tempel tegen de vlakte. Met de herbouw werd rond 300 v.C. begonnen. Het werk vlotte niet erg: de bouw duurde meer dan 200 jaar. Helemaal voltooid werd de tempel niet meer. Toen het christendom zijn intrede deed, was het gedaan met de tempel. In 385 bepaalde de Byzantijnse keizer Theodosius dat op raadplegen van het orakel de doodstraf stond. Bezienswaardigheden Tussen de huizen van het moderne dorp staat de reusachtige Apollo-tempel. Het zeven treden hoge platform maakt de tempel nog indrukwekkender. Twee rijen van in totaal 120 zuilen omgaven het centrale deel van het heiligdom. Op de zuilen steunden de architraven, waarop weer fraai gedecoreerde friezen lagen. Bij het loket ligt een deel van zo'n fries, met een afbeelding van Medusa. Na de zeven treden komt u eerst in de open voorhof met twaalf zuilen. Daarachter is een tussenkamertje met twee zuilen, de wachtkamer voor wie het orakel om advies kwam vragen. Van hieruit kunt u via de trap of een van de twee tunneltjes aan de zijkanten het enorme hoofdvertrek bereiken. De centrale hal is zo groot, dat er met gemak een klein Ionisch tempeltje, met het cultusbeeld van Apollo, in kon. Hier was ook de heilige bron. Van de kleine tempel resten slechts de fundamenten. In het museum staan friezen en andere vondsten uit het opgravingsgebied.

Altinkum 

Altinkum betekent `gouden zand' en dat is op het strand dan ook volop aanwezig. Het plaatsje is een soort Kuşadasi-in-de-dop: in hoog tempo schieten hotels, pensions en restaurants uit de grond, maar hoogbouw ontbreekt - gelukkig - nagenoeg. Zoals in alle toeristische oorden liggen de prijzen voor kamers en maaltijden hier hoger dan elders. Er zijn busverbindingen met Söke en Milas. Güzelcamli (25 km ten zuiden van Davutlar)ligt aan het einde van een strand, dat kilometers ver in noordelijke richting doorloopt. Dit is de plek waar het antieke Panionion lag. De omgeving van het plaatsje is nu Nationaal Park: het Dilek Yarimadasi. Het park is nogal moeilijk toegankelijk, maar staat bekend om de flora en fauna, de stranden, baaien en de deels spectaculaire rotskust...