Beijing

Swipe

De Verboden Stad

De Verboden Stad, het verblijf van 24 Ming- en Qing-keizers van het Hemelse Rijk, biedt een gepast ontzagwekkende aanblik. Ingesloten door zijn slotgracht en zijn 9,9 m hoge muren liggen 980 gebouwen, uitgestrekte binnenplaatsen en lange gangen, die een totale oppervlakte van 720.000 m² beslaan. Men beweert dat bij de bouw van dit keizerlijk paleis, die in 1406 begon en in 1420, tijdens de regering van keizer Yongle uit de Ming-dynastie, voltooid werd, wel een miljoen arbeiders en 100.000 ambachtslieden betrokken zijn geweest. Tijdens de Qing-dynastie zijn veel van de gebouwen, die door branden en andere calamiteiten verwoest waren, opnieuw opgebouwd en uitgebreid. De laatste keizer, Puyi, verliet de Verboden Stad in 1924, 11 jaar na zijn troonsafstand en de stichting van de Republiek China. Na Puyi’s vertrek werd de Verboden Stad, die lange tijd voor de meeste stervelingen verboden terrein was geweest, voor het publiek opengesteld, vandaar haar tegenwoordige naam, gugong bowuguan, wat Paleismuseum betekent.

Behalve door haar grootschaligheid en historische betekenis prikkelt de Verboden Stad de verbeelding ook door haar ontwerp. Haar duidelijke lijnen, perfecte proporties en dramatische kleurenschema van vermiljoenkleurige muren, witmarmeren terrassen en trappen en geel geglazuurde daken schept een van ‘s werelds mooiste architectonische complexen. Het complex werd langs een noord-zuidas gebouwd, vanaf de Drakentroon kan een rechte lijn naar het zuiden worden getrokken door de vele poorten heen, recht door Qianmen en verder. Vanaf zijn zitplaats in het noorden kon de keizer symbolisch zijn hele rijk overzien.

Dit alles in je opnemen vergt tijd, ten minste 3 uur, en een paar gemakkelijke schoenen. De Engelstalige audiotour is zeer informatief en is ingesproken door de zoetgevooisde stem van Sir Roger Moore. Lezers die in de vroegere luister van de Verboden Stad geïnteresseerd zijn, moeten The Last Emperor van Bernardo Bertolucci zien, een film die grotendeels op locatie is opgenomen.

De hoofdtoegang tot de Verboden Stad is de Meridiaan-poort, tien minuten lopen ten noorden van het Tian’anmen-plein. Verwar de Meridiaan-poort niet met de Poort van de Hemelse Vrede, waar Mao’s portret boven hangt. De “Zoon van de Hemel”, zoals de keizer genoemd werd, kwam naar de Meridiaan-poort om legers te inspecteren en de nieuwe kalender aan te kondigen. Als u door de Meridiaan-poort loopt, weet dan dat u in de keizertijd schuldig zou zijn geweest aan een halsmisdrijf, aangezien alleen de keizer deze doorgang kon gebruiken. Ambtenaren en familieleden van de keizer moesten door de zijdoorgangen.

Aan de andere kant van de Meridiaan-poort bevindt zich een hof die wordt doorsneden door een kanaal in de vorm van een boog, met daaroverheen vijf marmeren bruggen. Aan de overkant van het kanaal is de Hal van de Opperste Harmonie. Hier las de keizer belangrijke verordeningen, vierde zijn verjaardag en benoemde militaire bevelhebbers. In de hal staat een fijn versierde troon, geflankeerd door cloisonné kraanvogels (een symbool van een lang leven) en prachtige zuilen, met daarin uitgesneden draken.

De tweede ceremoniële hal, de zogeheten Hal van de Bereikte Harmonie, werd door de keizer en zijn ministers gebruikt als verzamelplaats om zich op officiële ceremonieën voor te bereiden. Vlak daarachter is de Hal van de Behouden Harmonie, waar de oudejaarsavondbanketten van de Qing-dynastie werden gehouden. Het gebouw werd ook gebruikt als keizerlijke ontvangstzaal voor geleerden die voor de hoogste ambtelijke examens waren geslaagd.

Na de Hal van de Behouden Harmonie te hebben bezocht, drinken sommige bezoekers wat in de Verboden Stad, terwijl anderen in oostelijke richting doorwandelen in een gebied waar de verblijven van de bedienden waren, onder wie, op een zeker moment, naar schatting 70.000 eunuchen. Er zijn wegwijzers die de weg naar de Hal van de Klokken en de Hal van de Juwelen aangeven, waar antiquiteiten worden tentoongesteld.

Ten noorden van de Hal van de Behouden Harmonie liggen de privéverblijven van de keizer, een serie elegante gebouwen en binnenhoven waar de keizer woonde met zijn familie en concubines. Behalve een troonzaal en een bruidssuite omvatten de gebouwen bibliotheken, tempels en een theater. Aan de noordkant van het complex bevindt zich de verrukkelijke Keizerlijke Tuin met knoestige cipressen, rotspartijen, stenen met inscripties en paviljoens. Overeenkomstig hun afwijkende functies werden de tuin en keizerlijke privé-verblijven op een veel menselijker schaal gebouwd dan de grootse ceremoniële hallen: de eerste werden ontworpen voor het privéleven van de keizer, de laatste voor zijn openbare rol als belichaming van de staat en Zoon des Hemels. Vanwege het belang van symboliek voor de keizer is de tuin ook de enige plaats op het paleisterrein waar bomen staan. Het paleis-terrein heeft de vorm van een rechthoek, zie het als een doosje. Als je het Chinese karakter voor doos neemt met daarbinnen het karakter voor boom, ontstaat een nieuw karakter met de betekenis van opgesloten zijn, niet bepaald een gunstig symbool voor de keizer.

Aan de noordzijde van de tuin is de uitgang via de noordpoort. Vergeet niet de spectaculaire aanblik van de gracht, de muur en de hoektorens op u te laten inwerken. Als u nog een beter uitzicht wilt, steek dan de straat over en klim naar de top van de Kolenheuvel.

Vakanties in China

10 prachtige bestemmingen in De Verboden Stad en China